Follow me?
Met aandacht las ik het volgende berichtje:
Facebook denkt van e-mail achterhaald medium te kunnen maken
Gebaseerd op: Bloomberg Businessweek (28-11-2010) Mark Zuckerberg wil dat e-mail, net als eerder het antwoordapparaat en de fax, een achterhaalde technologie wordt. De ceo van Facebook lanceert op 15 november 2010 een nieuw messaging systeem, waardoor gebruikers niet langer te maken hebben met de `weight and friction` van e-mail adressen.
Deze inbox voor directe communicatie combineert e-mail en sms tot één enkele chatstream; zoals past bij de `Age of Urgency`, aldus Zuckerberg. De nieuwe dienst, die de komende maanden uitgerold wordt onder de 550 miljoen leden van Facebook, behandelt alle boodschappen als urgent. Ze verschijnen op het Facebook scherm om direct gelezen en beantwoord te worden. Gebruikers krijgen een Facebook.com adres en kunnen hier e-mail, sms en chats via andere netwerksites versturen en ontvangen.
Facebook bewaart alles, dus als mensen na jaren nog eens willen kijken hoe de communicatie met vrienden en kennissen verliep, kan dat. Zuckerberg denkt niet dat mensen hun huidige e-mail account direct opzeggen, maar mikt op de volgende generatie jonge consumenten die e-mail toch al ouderwets vinden
Ja, als ik soms over de schouder van mijn beide dochters meekijk en hun communicatiegedrag volg online, dan denk ik; Ja Facebook, daar zit wat in!. De jeugd is onze toekomst, toch?
Mijn dochters schakelen echt in een rap tempo (een tienvingersysteem, lang leve het typediploma) tussen Hyvesberichten, dan weer een chat beantwoorden, even snel een krabbel plaatsen bij een nieuwe pff en dan zijn er op MSN enkele vriendinnen online, dan twittert er weer één. Oh, een smsje: slaap je al? Huh, denk ik dan! Dat is toch eigenlijk iets wat je lieve partner je vraagt ergens ’s avonds!?
Ik ben, dat weet ik zeker, best wel een digitale mama, maar dit gaat mij echt te ver. Ik vraag me vele malen af: waar gaat dit heen? Ligt dit aan mij(n kinderen), maar tegelijkertijd zie ik op het scherm bij mijn oudste (bijna 13) soms meer dan 50 'friends' online ( ze heeft er in totaal 444, maar ik hoor en zie er trouwens altijd maar 4) en allen communiceren online met elkaar.
Waar hebben ze het eigenlijk over?
Nou, om eerlijk te zijn en met pijn in mijn hart, over NONsens.
Vele keren struin ik Hyves af naar iets dat me opvalt, maar eigenlijk is het een grote poppenkast met Barbies. De één wil nog meer opvallen dan de ander.
Ligt dit nu aan mijn kinderen, doe ik iets niet goed? Of is dit echt een trend! Hoe gaan onze kinderen, later als ze groot zijn, eigenlijk communiceren op de werkvloer?. Gaat het e-mailen er echt helemaal af en krijgen we een constant online verbinding met wie we maar willen en handelen we de dingen dan via die digitale weg af?
Zoals het er nu uitziet werk ik nog zeker 20 jaar en ik wil natuurlijk een hippe moeder blijven en mijn kinderen bijhouden, maar ik kan maar typen met vier vingers. Dus dat ga ik echt niet bijhouden. Als ik dan eindelijk uitgeblust met pensioen ga is zij 33 en ja, misschien wel een werkende hyvekwekmettwittersocialonlinefaceworkaholic, die ik voor 40% kan volgen? Moet ik me zorgen maken? Of is dit normale gang van zaken, ook wel bekend als generatiekloof!?
