Relaxte, nuchtere types, die laten zich toch niet op de kast jagen? Klopt. Maar deadlines zijn hier toch echt het dagelijks brood. Ze stillen de honger naar de druk die zo nodig is om creaties van de bovenste plank te halen. En in plaats van een dood spoor direct de goede richting te kiezen. Deadlines zijn ‘part of our job’. And we’re lovin’ it.

 

 

Toch zijn er momenten dat we ze kunnen missen als kiespijn. Want ja, ook híer steekt de Wet van Murphy wel eens de kop op. En ook híer komt de advocaat van de duivel zo nu en dan op de koffie. Een stille observant zou zich op dit soort momenten verkneukelen. Gewoon, op een stoeltje in de hoek, via de nietsverhullende glazen wanden aanschouwen hoe Mister Deadline de regie overneemt. De wangen kleuren rood, de gang verandert in een sprintbaan, af en toe klinkt een zenuwachtig lachje en de horloges voelen zich extra gewaardeerd. Als het maar goed komt…

 

Gelukkig weten we altijd dat hét moment dichtbij is. Het moment waarop de puzzelstukjes op hun plaats vallen, de storm gaat liggen en trots de stress verdrijft. Zie je, het viel allemaal best mee.

Hebben jullie ook zo’n trek?